• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

Abbaye de Sainte Croix

You need to upgrade your Flash Player

Abbaye de Sainte Croix  to XII-wieczne opactwo położone w sercu Prowansji, pośród dwudziestohektarowego lasu piniowego. Niezwykłe położenie sprawia, że miejsce to dosłownie przesycone jest zapachami Prowansji. Gaje piniowe, rozmaryn i orchidee zachwycające bogactwem barw od żółcieni po purpurę, ukazują nam południową krainę w pełnej krasie. W sercu posiadłości znajdują się ogrody francuskie, zachęcające do odpoczynku lub lektury w cichym akompaniamencie cykad. Z restauracyjnego tarasu rozciąga się zapierający dech w piersiach widok na Salon de Provence i sąsiednie Camargue. Spokój, cisza i powietrze przesycone aromatem ziół, kwiatów i drzew. Idealne schronienie przed zgiełkiem codzienności.

Jak głosi legenda, początki opactwa sięgają IX wieku, kiedy to Hilary, arcybiskup Arles i późniejszy święty, miał przywieźć z Palestyny fragment krzyża Chrystusa, co z kolei stanowić miało bezpośrednią inspirację ufundowania tu kaplicy. Podczas epidemii w 1631, ludność Salon wyruszyła na procesję do kaplicy, w której wznosiła modły o boską pomoc. Kilka dekad później lord z dworu Ludwika XIV, Norman Nicolas de Montgallet, znacząco rozbudował Abbaye, wydając na ten cel całą swoją - niemałą zresztą – fortunę. Nie na wiele to się jednak zdało, gdyż niedługo potem opactwo popadło w ruinę, zaś jedyną funkcjonującą jego częścią była kaplica. Taki stan rzeczy trwał aż do 1969 roku, kiedy to Yves Bossard wraz z rodziną postanowili odrestaurować opactwo dzięki środkom Fundacji Bossard. Długi, wymagający i pełen obwarowań proces, podczas którego pieczołowicie odnawiano kamień po kamieniu, zakończył się sukcesem. Dzięki wysiłkom rodziny Brossard przywrócono dawną świetność wszystkim zabudowaniom klasztoru, a wśród nich: wspaniałej czteronawowej kaplicy z chórem i galerią górującą nad renesansowym portykiem oraz dziedzińcem, wielką jadalnię z oryginalnym łukowym sklepieniem, ambulatorium z pięcioma półkolistymi nawami i niewielkie cele w piwnicy, wychodzące na usiany piniami taras, z którego przy dobrej pogodzie widać morze.

Choć dziś Abbaye de Sainte Croix nie jest już miejscem duchowego odosobnienia, nadal obecne jest w nim jego dawne powołanie: gościnne podejmowanie przybyszów w cichym i odosobnionym miejscu.